أغاني Molavi Abdul samad sameem

131 أغنية

اخ یوسف مخی
اختر ښپی رانیژ دی
ارمان مي شهید
ارمان ژوندونه
استغفرالله اوایم
استقلال دی
اسلام سره سکر وټه
اصلاح د نیت
اعداد تدريب پلی قدم اعداد تدريب کوؤ هر دم
امداد ده پریشتو وه
ای زما خوږ جانانه
ته چرته رانه ځی
تکبیر تکبیر نعری به وی
جانان هیر می نه نیه
خاوري سفېرې دقبر راپسي ګوره
خبر نه وم
خدایه ده زړه حرم می مات سو
خلیلی سنت ژوندی کړه دلته
د ایمان وړانګي مي تیاره کي دخمار لویدلي
د بدر تودمیدان وه
د درد دبیلتانه
د ننګ ژوندون یی تیر کړو
دآزاری لمانځنه وکړی په خوښی ملګرو
دا ستا اصیل بچي یمه
دا ستاله غمه می شوی
دا سوال لرم
دازادی هره شیبه
داستا نوم چي پخله راسی
داسترګي چي ژاړی
دبدر تور میدان وه
دبیهوده محبت وران زخمونه
دخدای حو ځورته سو روان
درپسی ګرزم
دزړه عرشو
دشکلی شریعت
دمينی عاطفی
دنګ غروریی مات ددی ملت پښوته رنځور پروت دی
ده زندان تر دروازی
دومره می ژړلی دی
دښپی خبری ماتی
دکلي مو جوړ سوی
دګل مرجي
رازی ستاله پرهره
راسخه تللي مي جانان
راغله پخیر له مکی مکرمی بیا حاجیان
راځه چي ژوند وکو
رحمت دذالجلال دی او رڼا په سر زمین
رنګ می تک ژیړسو
زخم زخـم زړه باندې شــفاء را تاواوي
زما دسنګر ښکلی ملګری
زماده ژوند دانه حلات
زماپه زړه باندی
زموږ دکلی نازولی
زړه می درد کوی خوږیږی
زړګيه غلی غلی مه کیژه
ساتونکی د امت دی
ساتویه سمسور
ستا جدای نده
ستا یاد می پر زړګي
ستاجدایی چي راله
ستاپه یادوکي ټوله ښپه سبا کومه
ستوری اتلان
سخت دردونه دی تباه کړم
سرود دی وطن نغمه خوان دی
سم سوه زیژم
سهار وه اوازه وه
سپه سپه باد غیس
سپین توغ محمدی پرټولوهیواد
سپینی ازادی
سیمې یې جذابې دي، مستې منظرې لري
شمس القمر مدنی
عجب ګل ارمانی
غرونه غرونه هېلې مې بایللي د ځوانۍ
غزه شوله
غم کړم ستومان
غمجن قندهار
غمجنه او خوږ من
لالیه ستاغمونه دی
له بخته ګيلمن یم
له بهار دسرو یاقوتو
له سنګه مي جانان تللی دی
له غټو جنتی سوی
له ډیرو اوښکو
لښکری دی
مستو پیالوته ضرورت لرمه
ملا شریف الله شهید
میدان وردګ
نرم شمال
نه چا ته وګورو او نه نور انتظار وکړو
هجران زبلی یم
هغه سنګه ساعت وه
هغه ګلاب نه شکاری
هغه ګولونه
هلمند واشیرته نن راځی حاجیان
هلمنده له زړګي دی
والله چي غم دی زوره ور دی
وزیرستان موږ درغلی
ولوړی هیلی ولاړی
وږو باندی پراته دی
ټوټی ټوټی زړګي
پس له عمر او له منصور
په ارمان ارمان ارمان کی
په ازغوکي وه مزل تړاکي پشی وی
په ثوابونو کې اوبال وینم
په رنځور زړه می دی پراته دردونه
په زړه مات شومه قربانه لژمی پریژده
په زړګي کی دی ساتم
په سرو جامو کي ولاړی
په سینه کی ایمان وه
په غیرت او شجاعت
په مات زړګي درزمه
په ګل ځوانی باندی خزان سوی
چرته وړی می اشنا
چنار چنار ځوانی لری
چي تاکړی وعده وه
چي تبه تلی
چي تليلی لکه زړه
چي تلیلی یم
چې رنګین ارمان باغي شو ارمانونه په مسکا شول
ډرون سپوه وهلی
ښایست زمادکلی او ښایست زماده ښار وه
که زړو کې ځای غواړې تقوا او وفا غوره کړه ته
کور ده رڼا دی
کړم شبګری
ګران محمد ولی
ګلشن ده سرو ګلونو
یادیژی مي بس یادونه دجانان
یو وخت به وریده
یو وخت به وی
یو وخت وه ملګری
یوخواته نیستي اوبل روزګار دی سرخوړلی